سیاوش 1994

نمایشنامه جالبی بود.نمیدونم اجرا شده یا نه...ولی خیلی خوب بود.

"قبرستان را هم خارج شهر ساخته بودند,تا آدم را به یاد مرگ نیندازد.حتی سنگ قبرها هم می خواهند یاد مرگ را از ذهن تو دور کنند,آن ها نمیگویند که آدم های زیرزمین مرده اند,آنها در خواب فرو رفتگان و درگذشتگانند" اولین کتابی بود که از این نویسنده میخوندم.قشنگ بود.طرز نوشتنش یه جورایی ساده بود که این اتفاقا باعث قشنگیه بیشترش میشد راجع به ماشینی شدن زندگی و از بین رفتن ارزشهای گذشته زندگی صحبت میکرد.

میتونس خیلی قشنگتر باشه